Virtue - N

Meaning:

Virtue /ˈvɚtʃu/ (noun, พหูพจน์ - virtues) หมายถึง พฤติกรรมหรือคุณลักษณะทางศีลธรรมที่ดี Virtue มีหลายความหมายย่อยซึ่งใช้ในบริบทที่หลากหลาย ดังนี้:

ความหมายที่ 1 (นามธรรม- นามนับไม่ได้): พฤติกรรมหรือคุณลักษณะทางศีลธรรมที่ดี

Virtue หมายถึง คุณธรรมและความประพฤติดีงามที่เน้นการทำสิ่งที่ถูกต้องและดีโดยไม่หวังผลตอบแทน

• "He lived his life in accordance with the principles of virtue." (เขาใช้ชีวิตตามหลักการของคุณธรรม)
• "In challenging situations, virtue often shines brightest." (ในสถานการณ์ที่ท้าทาย คุณธรรมมักจะส่องประกายที่สุด)
• "Many believe that a life of virtue brings inner peace." (หลายคนเชื่อว่าชีวิตที่มีคุณธรรมจะนำมาซึ่งความสงบภายใน)

Synonyms: goodness (ความดี, /ˈgʊdnəs/), morality (ศีลธรรม, /məˈrælɪti/), integrity (ความซื่อสัตย์สุจริต, /ɪnˈtɛɡrɪti/)
Antonyms: vice (ความชั่ว, /vaɪs/), wickedness (ความชั่วร้าย, /ˈwɪkɪdnɪs/), immorality (การไร้ศีลธรรม, /ˌɪm.əˈræl.ə.ti/)

ความหมายที่ 2 (นามนับได้): คุณลักษณะหรือลักษณะทางศีลธรรมที่ดี

ในความหมายนี้ virtue หมายถึงคุณสมบัติหนึ่งที่ดีงามและพึงมี

• "Patience is considered a virtue when dealing with difficult people." (ความอดทนถือเป็นคุณสมบัติที่ดีเมื่อจัดการกับคนที่ยากจะรับมือ)
• "Kindness is a virtue that benefits everyone around." (ความเมตตาเป็นคุณสมบัติที่ดีที่เป็นประโยชน์ต่อทุกคนรอบข้าง)
• "Honesty is often seen as a foundational virtue in society." (ความซื่อสัตย์มักถูกมองว่าเป็นคุณสมบัติที่เป็นพื้นฐานในสังคม)

Synonyms: quality (คุณสมบัติ, /ˈkwɑːləti/), merit (คุณธรรม, /ˈmɛrɪt/), asset (ทรัพย์สินที่ดี, /ˈæsɛt/)
Antonyms: flaw (ข้อบกพร่อง, /flɔː/), defect (ข้อบกพร่อง, /ˈdiːfɛkt/), fault (ความผิดพลาด, /fɔːlt/)

ความหมายที่ 3 นามนับไม่ได้ (ผลลัพธ์เชิงบวก): ผลลัพธ์ที่ดีที่ได้จากบางสิ่งบางอย่าง

Virtue สามารถใช้เพื่อหมายถึงผลลัพธ์เชิงบวกที่เกิดขึ้นจากการกระทำหรือการดำเนินชีวิตที่ดี

• "The virtue of studying hard is a deeper understanding of the subject." (ผลดีของการขยันเรียนคือความเข้าใจที่ลึกซึ้งในวิชา)
• "They recognized the virtue of regular exercise in maintaining health." (พวกเขาตระหนักถึงผลดีของการออกกำลังกายเป็นประจำในการรักษาสุขภาพ)
• "Her success highlighted the virtue of persistence." (ความสำเร็จของเธอเน้นให้เห็นถึงผลดีของความมุ่งมั่น)

Synonyms: benefit (ประโยชน์, /ˈbɛnɪfɪt/), advantage (ข้อได้เปรียบ, /ədˈvæntɪdʒ/), gain (ผลกำไร, /ɡeɪn/)
Antonyms: drawback (ข้อเสีย, /ˈdrɔːˌbæk/), disadvantage (ข้อเสียเปรียบ, /ˌdɪsədˈvæntɪdʒ/), harm (อันตราย, /hɑːrm/)

ความหมายที่ 4นามนับได้ (ข้อได้เปรียบ): ข้อได้เปรียบหรือประโยชน์

ในบางกรณี virtue อาจหมายถึงข้อได้เปรียบหรือคุณสมบัติที่ดีของสิ่งหนึ่ง

• "One virtue of this tool is its user-friendliness." (ข้อดีของเครื่องมือนี้คือใช้งานง่าย)
• "The virtue of working from home is flexibility." (ข้อดีของการทำงานจากบ้านคือความยืดหยุ่น)
• "The virtue of this location is its proximity to the city center." (ข้อได้เปรียบของสถานที่นี้คืออยู่ใกล้กับใจกลางเมือง)

Synonyms: advantage (ข้อดี, /ədˈvæntɪdʒ/), benefit (ข้อได้เปรียบ, /ˈbɛnɪfɪt/), strength (ความแข็งแกร่ง, /strɛŋkθ/)
Antonyms: disadvantage (ข้อเสียเปรียบ, /ˌdɪsədˈvæntɪdʒ/), drawback (ข้อเสีย, /ˈdrɔːˌbæk/), weakness (ข้อด้อย, /ˈwiːknɪs/)

สำนวนที่เกี่ยวข้องกับคำว่า virtue

• By virtue of: หมายถึง เพราะเหตุหรือเนื่องจากบางสิ่ง เช่น "He was granted admission by virtue of his excellent academic record." (เขาได้รับการเข้าศึกษาเพราะผลการเรียนดีเยี่ยม)
• Make a virtue (out) of necessity: ทำให้สิ่งที่ต้องทำกลายเป็นข้อได้เปรียบหรือประโยชน์ เช่น "With no choice left, she made a virtue out of necessity and learned to adapt quickly." (เมื่อไม่มีทางเลือก เธอทำให้สิ่งจำเป็นกลายเป็นข้อดีและเรียนรู้ที่จะปรับตัวอย่างรวดเร็ว)

รากศัพท์

Virtue มาจากภาษาละติน “virtus” ซึ่งหมายถึง “ความกล้าหาญหรือความดีงาม” คำนี้มีรากเดียวกับคำว่า virtuous (ที่แปลว่ามีคุณธรรม), virtuosity (ความสามารถสูง) และ virtuoso (ศิลปินที่มีฝีมือ)