subsistence

Meaning:

subsistence ( n )

1. การดำรงชีวิต: หมายถึง การมีชีวิตอยู่ การยังชีพ

• ตัวอย่าง: The villagers rely on subsistence farming to survive. (ชาวบ้านพึ่งพาการเกษตรแบบพึ่งพาตนเองเพื่อการดำรงชีวิต)

2. ปัจจัยจำเป็น: หมายถึง สิ่งของที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิต เช่น อาหาร ที่พักพิง เสื้อผ้า

• ตัวอย่าง: The refugees were provided with food and other subsistence items. (ผู้ลี้ภัยได้รับอาหารและสิ่งของจำเป็นอื่นๆ)

3. ค่าครองชีพ: หมายถึง ค่าใช้จ่ายที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิต

• ตัวอย่าง: The cost of subsistence has risen sharply in recent years. (ค่าครองชีพเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากในช่วงปีที่ผ่านมา)

1. การดำรงอยู่: หมายถึง การมีอยู่ การคงอยู่

• ตัวอย่าง: The tribe's subsistence was threatened by the deforestation. (การดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์ถูกคุกคามจากการตัดไม้ทำลายป่า)

2. การยังชีพ: หมายถึง การหาเลี้ยงชีพ

• ตัวอย่าง: The fisherman relies on subsistence fishing for his livelihood. (ชาวประมงพึ่งพาการทำประมงแบบพึ่งพาตนเองเพื่อการยังชีพ)

• The subsistence farmers live a simple life, but they are happy and content. (เกษตรกรแบบพึ่งพาตนเองใช้ชีวิตเรียบง่าย แต่พวกเขามีความสุขและพอใจ)
• The government provides subsistence allowances to the poor and elderly. (รัฐบาลให้เบี้ยเลี้ยงประจำชีพแก่คนจนและคนชรา)
• The soldiers were airlifted in with supplies of food and other subsistence items. (ทหารถูกส่งทางอากาศพร้อมเสบียงอาหารและสิ่งของจำเป็นอื่นๆ)
• The company is committed to providing a living wage and benefits to its employees, ensuring their subsistence. (บริษัทมุ่งมั่นที่จะให้ค่าแรงที่เพียงพอต่อการดำรงชีวิตและสวัสดิการแก่พนักงาน เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขามีชีวิตอยู่ได้)
• The disaster left many people without access to basic subsistence necessities. (ภัยพิบัติทำให้หลายคนเข้าไม่ถึงสิ่งจำเป็นพื้นฐานสำหรับการดำรงชีวิต)